GİZEM BİSİKLETE BİNMEYİ ÖĞRENİYOR!

Karayolu Balıkları dün bir mektup aldı. Mektup, "Sokak Lambası Altında Bisiklet Bakımı" başlıklı yazının konuğu dostumuz ada bisikletlisi Müge Dizerkonca tarafından yazılmış. Doğal olarak çok sevindik. Zaman geçirmeden bu mektubu paylaşalım dedik. Keyifli okumalar...

Gizem, Büyükada’dan tanıdığım 11 yaşında, çok akıllı bir kız. Geçen haftaya kadar bisiklete binmeyi bilmiyordu ama bu durum değişti. Gizemle önceden görüştüğümüz için bisikletinin yana takılan minik iki tekerinin yamuk olduğunu, bu yüzden bisikletini bir süredir kullanamadığını biliyordum. Tekrar görüştüğümüzde ona bisiklete binmeyi öğretebileceğimi söyledim. Hemen ertesi sabah buluşmak üzere sözleştik.

Sabah, onu evden almaya gittiğimde, yandaki minik tekerler yoktu. Beraber çıktık ve az fayton geçen, hafif eğimli bir sokak bulduk. Önce ona görsel olarak nasıl dengede duracağını açıkladım. Yani ben bindim o izledi.  İlk denemelerde dengesini daha kolay sağlaması için arkasından tuttum ama sonra buna hiç gerek kalmadı. Beş-on dakika içinde, beni dinlerken “acaba yapabilir miyim” diyen Gizem gitti, yerine “Amacım şu merdivenlere kadar gitmek” diyen Gizem geldi. Yani bir süre o bindi ben izledim. Gözüme ilk çarpan şey, bisiklet dururken iki ayağını birden kaldırıp pedalları çevirmeye çalışmasıydı. Ona böyle yaparsa dengede durmasının zor olduğu, bisiklet yol alırken bunu yapması gerektiğini söyledim; bir de direksiyonu düz tutması gerektiğini, freni yokuşta bir anda sıkmamasını… Bisiklete binerken bilinçsizce yaptığımız ne çok hareket varmış meğer. Mesela ayağımızın üstüyle pedalı yukarı kaldırmamız bunlardan biri. Öğrenme aşamasında o pedalın ne kadar yukarda tutulması gerektiğine karar vermek hiç de kolay değil. Nitekim hareketler arasındaki bağlantıyı biraz benim söylediklerimle ama daha çok kendi kendine deneme yanılmayla çözmeye çalışan Gizem, kan ter içinde “Keşke ata binmeyi öğrenseydim” derken gerçekten çok içtendi

Yanımızdan o sırada boyundan büyük bisikletiyle bir çocuk geçti. Bu, tabii ki dikkatimizi bir anda dağıttı. İkimizde ona odaklandık. Yani o bindi biz izledik. Zaten bir süre dinlenmenin, muhabbetin vakti gelmişti. Gizem bu çocuğun adalı olduğunu, bisiklet sürmeyi kesin çok küçükken öğrendiğini ama kendisinin adaya 3. sınıftayken geldiğini söyledi. Önceden apartmanda oturduklarından, evlerinin önünden İETT otobüsleri ve arabalar geçtiği için bisiklete binmeyi öğrenemediğinden yakındı. Babası adaya geldiklerinde ona sürpriz yapmış, bu güzel pespembe bisikleti almış. Bisikleti şu an ona biraz küçük geliyor ama bisiklet sürmeyi iyice öğrenince babasınınkini kullanmak ve bu bisikletini de kardeşi olursa diye saklamak gibi planları var.

Nihayet 1-2 saatlik uğraştan, birkaç “başarılı” düşüşten sonra beklenen an geldi. Yıldıray abinin de her zaman söylediği gibi  “bir saniye önce dengede değilken bir saniye sonra dengede olma hali” gerçekleşti. Üç aşağı beş yukarı dengede durmayı öğrenen Gizem bisikletiyle sokak içinde bir aşağı bir yukarı gidip gelmeye başladı.  Sonra ben de bisikletime bindim ve beraber gidip geldik. Yani biz bisiklete bindik ve bizi izlediler.

Böyle hevesli birine bisiklete binmeyi öğretmek benim için gerçekten çok keyifliydi. Etrafınızda bisiklete binmeyi bilmeyen biri varsa biraz zaman harcamanız yeterli öğrenmesi için. Siz zaten çok fazla bir şey yapmıyorsunuz, onlar bir süre sonra ikisi beraber takılmaya başlıyorlar. Siz sadece onun yanında olduğunuzu gösteriyorsunuz, alkış, tezahürat ve birkaç öneri. Bu kadar basit!

Müge Dizerkonca